Deeske - Stoppen met roken dagboek

Nou, dat was ook weer een hele ervaring!

Gisteren zijn we een dagje naar Pinkpop geweest (jaja, we worden ouder, waar we normaal 3 dagen op een gore camping zaten gaan we nu braaf 1 dagje... Hihi). Ik was me er al van bewust dat dit het eerste festival (Dynamo Open Air, Lowlands, Bospop, Extrema, van die dingen sinds 1995) voor me was zonder shag/ sigaret.... EN IK HEB HET OVERLEEFD! Eerlijk gezegd was ik echt bang dat ik overstag zou gaan, had er echt echt echt angst voor. Eigenlijk heel stom, was gewoon bang voor mezelf! Maar ik heb het goed gedaan, was zelfs opgelucht dat ik niet rookte toen ik mensen zag klooien met regen/ wind en een peuk. "Tsss.... losers!" Hahahaha.

Ja, heb dit ook weer overleefd. Zoveel eerste momenten dit eerste stopjaar, ik mis het roken niet meer zo maar ben me vaak wel heel bewust van het feit dat ik heb gerookt. Met bepaalde momenten dus. En ook vaak heel opgelucht dat ik niet meer afhankelijk ben van die nicotine! Heb ook vaak dus jubelgevoel zoals nu, nu ik dit schrijf aan jullie.

YESSSSS!!!!!

P.S. Pinkpop zondag was GAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAF!!!

Al een paar maanden worden ze steeds meer zichtbaar:

mijn sproetjes!

Blijkbaar word mijn huid steeds gezonder want nu zijn ze pas echt goed te zien, hahaha. Op mijn werk maken ze er al opmerkingen over en zelfs mijn eigen vriend noemt me sproetenkop... Sowieso zie ik een heel ander gezicht in de spiegel de laatste maanden. Veel frisser, openener, stralender, sproeteriger... De Daisy die ik was voordat ik begon te roken komt langzaam naar buiten. Okee, met een paar kilo's extra maar daar ben ik nu hard mee aan het werk- ben tenslotte geen 14 jaar meer! (Van m'n 14e tot m'n 30e gerookt zeg, maf wijf).

Verder voel ik me harstikke prima!!! De uitslag van mijn eerste uitstrijkje na de ingreep is binnen: PAP 1, YESSSSSSSSSSS!!!! Dat had me allemaal toch wel bezig gehouden moet ik bekennen.

Lieve mensen, dit sproetenkopje groet u allen en wenst u het aller, allerbeste toe met stoppen en gestopt blijven!

Ja, hij is er weer, ik zit weer in zo'n periode, ge-wel-dig, heeeer-lijk.

Vandaag pakketje afgegeven aan de corner bij de supermarkt en ik roooooook de sigaretten in hun pakjes in het rek tegenover me. Even diep in- en uitgeademd en uiterst geconcentreerd de tekst gelezen op de builen shag en pakjes sigaretten.
'Roken is dodelijk' 'Roken kan ernstige schade veroorzaken aan.... ' 'Roken tijdens de zwangerschap is schadelijk voor uw baby' 'Roken is dodelijk' Roken is dodelijk'     "Inderdaad, klopt, yup" en toen ging het wel weer even.

Ik voelde me heel erg raar daar aan die corner: als ik zou vragen om een pakje Marlboro zou die dame achter de toonbank mij 'm gewoon geven. Ze verwacht verder niets van me, alleen dat ik het pakje betaal. Ze weet niet dat ik er al 101 dagen op heb zitten. Clean.

Pffff...

Ik ben gewoon bang van mezelf, waartoe ik in staat ben. Zou ik mij dat aan kunnen doen, sigaretten kopen en er weer een opsteken? "Killing myself slowly"...

NEE

100 DAGEN ROOKVRIJ!!!

Niet geheel zonder slag of stoot, moet ik zeggen. Vooral nu het mooi weer begint te worden, eerder zou ik voor het minste of geringste naar buiten gaan en een peuk opsteken...

Maar dat geldt voor alle 1e keren. De eerste keer dat je een vrije dag hebt en jezelf tussen het poetsen door niet beloond met een sigaret. Of de eerste keer dat je overnacht in een hotel. Of de eerste keer dat je carnaval viert zonder te roken. Of de eerste keer dat je 's nachts wakker wordt en blijft liggen omdat je beneden niks meer te zoeken hebt 's nachts... (!!!) 

Zucht, zo kan ik nog uren doorgaan, al die 100 dagen afgaan... Ja, vrij nutteloos ja. Het gaat om het hier en nu en NU zou ik er wel eentje lusten. Maar dadelijk is dat moment alweer voorbij, dat weet ik. En zo gaat het dag in dag uit. Sommige dagen vergeet ik dat ik heb gerookt en andere dagen word ik er constant aan herinnerd. Door mijzelf. Dankjewel.

En nu de eerste lente rookvrij.

WELKOM! Ik ga van je genieten en laat me door je prille zonnestralen omarmen... Ik zal me verheugen op de mooie bloemen daar waar nu nog groene knopjes zachtjes wiegen in de wind. Lieve Lente je bent welkom, kom snel!

Hoi lieve iedereen, hier dan weer eindelijk een berichtje van Dees!!! Er is een hoop gebeurt in de afgelopen weken wat ik jullie allemaal ga besparen (..) maar ik heb 1 ding te melden over die weken: IK ROOK NIET! En ik moet de laatste weken wat harder schreeuwen dat ik NIET ROOK om het te blijven geloven en vol te kunnen houden...

Ik ben wel ergens achtergekomen: de Champix werkt. En werkt GOED! Ongeveer na 6 weken slikken heb ik besloten te stoppen met slikken. Gewoon, midden in de kuur. Ik was er klaar mee. Stop. Het ging ook echt goed, het stoppen met roken. Dus nu wilde ik het verder op eigen kracht doen. Want het ging goed. Het is ongeveer zo'n anderhalve week goed gegaan "met goed gaan"... en toen braken de dijken. Wat had ik zin in een peuk, wat had ik een ZIN. Ohw niet goed, wat had ik ZIN- IN- EEN- PEUK! Dat was/ is echt zwaar zeg, zo graag WILLEN en maar niet TOEGEVEN. Potverdorie wat was die Champix goed spul zeg! Tijdens het slikken had ik ook wel momenten dat ik zo graag had gerookt maar vergeleken bij deze momenten nu waren dat peanut-momenten man!

Ook duidelijke momenten gehad dat ik opgelucht (frisse lucht inademde) ademhaalde: afgelopen woensdag ben ik voor 3 dagen naar Spanje geweest voor een werkbezoek met een groep van 16 man. 16 verschillende mensen waarvan er in totaal 2 rookten! Twee mensen rookten maar van de 16 man. En ik hoorde bij die overige 14 mensen die niet afhankelijk waren van ieder vrij momentje om te roken. Dat waren echt overduidelijke momenten voor mij dat ik opgelucht was dat ik DAT niet meer hoefde. Dat ik dus niet meer stonk als ik me weer bij de groep voegde. Dat ik op mijn gemak die 2 uren lang kon lunchen zonder in m'n achterhoofd wel tig keer op te staan om te gaan roken- en dat vervolgens ook snel te doen aan het einde. Dat ik niet 's ochtendsvroeg het hotel uit hoefde te sluipen om te gaan roken met m'n slaperige kop en in pyama (echt, zo verslaafd dat ik nergens wat om gaf). Dat ik niet hoefde in te calculeren wanneer ik ongeveer in slaap zou vallen in een hotel: als ik nu nog even rook red ik het misschien totdat ik in slaap ben gevallen! Allemaal van die ONZIN dingen, hoe HAALDE ik het in godsnaam allemaal in m'n hoofd?! Alles draaide eigenlijk om die rook-momenten als ik erop terugkijk. Want dit was de eerste keer weer in een hotel dat ik ben gestopt met roken dus alles was zo DUIDELIJK voor me! Heel raar. En ja, ik dacht ook weer meteen aan jullie allemaal daar in Spanje: dat moet ik ze vertellen! Hihi.

Want ik heb veel aan jullie gedacht hoor, dat is echt geen grapje. Vaak genoeg een krabbel willen plaatsen, even tussendoor, maar ik heb echt het moment afgewacht dat ik weer tijd ervoor heb willen/ kunnen vrijmaken. Nooit gedacht dat ik zoveel zou 'geven' om virtuele 'vrienden', dat is toch wel heel apart vind ik! Jullie zijn ook echt de stok achter mijn deur omdat ik echt niet zou weten wat ik jullie zou moeten vertellen als ik weer zou gaan roken... Dus voorkomen is beter dan genezen, IK ROOK NIET!